«Ξεσήκωσε» Τούρκους και Έλληνες η Ορχήστρα Νέων Δίου

Εντυπωσιακή η ελληνική παρουσία στο 45^ο Φεστιβάλ της αρχαίας Εφέσου, στην Τουρκία

                 «Ξεσήκωσε» Τούρκους και Έλληνες η Ορχήστρα Νέων  Δίου

                                 

Κατά γενική ομολογία οι ελληνικές αντιπροσωπείες έκαναν δυναμική και εντυπωσιακή παρουσία στο 45^ο Φεστιβάλ που πραγματοποιήθηκε από 4 έως 7 Σεπτεμβρίου στην πόλη Σέλτζουκ (αρχαία Έφεσος) της Μικράς Ασίας.

Στο Φεστιβάλ συμμετείχαν μουσικά και χορευτικά σχήματα δήμων και πόλεων από χώρες με τις οποίες ο δήμος Σέλζτουκ έχει κατά καιρούς αδελφοποιηθεί, όπως η Ελλάδα, η Γερμανία, η Ισπανία, η Πορτογαλία και η F.Y.R.O.M.

Από την Ελλάδα συμμετείχαν σύλλογοι των δήμων Παγγαίου Καβάλας και Δίου-Ολύμπου Πιερίας, τον οποίο εκπροσώπησαν ο πολιτιστικός σύλλογος «Ηράκλειτος» Ν. Εφέσου με τη χορωδία του και το Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών Δίου με την ορχήστρα του. Συγχρόνως υπήρχαν και περίπτερα με τοπικά προϊόντα και τουριστικό υλικό.

Την πρώτη μέρα του Φεστιβάλ εμφανίστηκε η μικτή  χορωδία  «Ηράκλειτος» και «Ι. Σακελλαρίδης», υπό τη διεύθυνση της Μαρίκας Φωτοπούλου και η οποία με τα παραδοσιακά της τραγούδια ενθουσίασε το πολυπληθές κοινό.

Την ίδια μέρα έγιναν και τα εγκαίνια του Λαογραφικού Μουσείου του δήμου με ιδιαίτερη αναφορά στον ελληνισμό της Εφέσου. Από ελληνικής πλευράς στα εγκαίνια παρευρέθηκαν ο περιφερειακός σύμβουλος Κεντρικής Μακεδονίας Γρηγόρης Παπαχρήστος, ο δήμαρχος Παγγαίου, Βασίλης Ξηλόγης, ο αντιδήμαρχος Δίου-Ολύμπου Γιώργος Φαρμάκης, οι δημοτικοί σύμβουλοι Αντώνης Χατζής και Θόδωρος Τζήκας, ο πρόεδρος του Τ.Σ της Ν. Εφέσου Δημήτρης Κατιρζής, ο πρόεδρος του Ηράκλειτου Γιάννης Δημητριάδης και η πρόεδρος του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου Μαρία Γκριμούλα.

Η πολυμελής Ορχήστρα Νέων Δίου, υπό τη διεύθυνση του Νίκου Πατρή, εμφανίστηκε τη δεύτερη μέρα του Φεστιβάλ, στις 5 Σεπτεμβρίου, και παρουσίασε συνθέσεις του Μίκη Θεοδωράκη, του Μάνου Χατζηδάκη, του Μάνου Λοΐζου, καθώς και Μικρασιάτικα τραγούδια του Απόστολου Καλδάρα. Μάλιστα οι ερμηνευτές Αλέξης Ηλιάδης, Φιλιώ Σέρβου και Όλγα Ζορμπά, τραγούδησαν και στην τουρκική γλώσσα.

Κατά τη διάρκεια της συναυλίας ήταν τόσο μεγάλος ο ενθουσιασμός των χιλιάδων θεατών που κατέκλυσαν το χώρο του Φεστιβάλ. Στο τέλος μάλιστα υποχρέωσαν την ορχήστρα να συνεχίσει με τραγούδια εκτός προγράμματος για να ακολουθήσει ομαδικός χορός Ελλήνων,  Τούρκων αλλά και των άλλων εθνικοτήτων που συμμετείχαν στο Φεστιβάλ.

Κατά γενική ομολογία διοργανωτών και θεατών ήταν η καλύτερη βραδιά του Φεστιβάλ.

Ο τούρκος δήμαρχος του Σέλτζουκ, που χόρεψε και ο ίδιος μαζί με τον πρώην δήμαρχο Δίου και προσωπικό του φίλο Γρηγόρη Παπαχρήστο, συνεχάρη  το μαέστρο Νίκο Πατρή, τους ερμηνευτές, τους μουσικούς της ορχήστρας, λέγοντας ότι «θα είμαστε ευτυχείς να σας έχουμε κάθε χρόνο στο Φεστιβάλ».

Μετά τη συναυλία ο δήμαρχος παρέθεσε δεξίωση σε μεγάλο ξενοδοχείο της περιοχής προς τιμή των ελληνικών αποστολών, όπου τα παιδιά της ορχήστρας του Δίου επεφύλαξαν μια έκπληξη για τον Τούρκο δήμαρχο. Τραγούδησαν ένα από τα αγαπημένα του μικρασιάτικα τραγούδια, το οποίο με εμφανή συγκίνηση χόρεψε, συνοδευόμενος από τη σύζυγο και το γιο του. Η βραδιά με τα μπουζούκια της ορχήστρας επί σκηνής εξελίχθηκε σε ένα ελληνοτουρκικό γλέντι μέχρι πρωίας.

Βέβαια στο πρόγραμμα της αποστολής του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου δεν ήταν μόνο η συναυλία. Τα παιδιά, συνοδευόμενα από την πρόεδρο Μαρία Γριμούλα, τον ταμία Βασίλη Σακκούλα, το μέλος Γιώργο Αμανατίδη και τους υπευθύνους του δήμου του Σέλτζουκ επισκέφθηκαν τον Κιρκιντζέ, πατρίδα των προσφύγων της Ν. Εφέσου, τη Βασιλική του Ιωάννη του Θεολόγου, το ναό της Παναγίας και βέβαια τον αρχαιολογικό χώρο της Εφέσου, όπου στο αρχαίο θέατρο, υπό τον ήχο των μπουζουκιών έπαιξαν το «Ζορμπά» του Μίκη Θεοδωράκη, για να αναγκάσουν Έλληνες και ξένους που βρίσκονταν στο θέατρο να σχηματίσουν μια τεράστια αλυσίδα, χορεύοντας συρτάκι. Εικόνες ανεπανάληπτες, γεμάτες συγκίνηση και περηφάνια για τον  ελληνικό πολιτισμό.

Η αποστολή του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου, επέστρεψε στην Πιερία τα μεσάνυχτα της Κυριακής, γεμάτη από μοναδικές αναμνήσεις, ευχάριστες εμπειρίες από τις αλησμόνητες πατρίδες και βέβαια με τις καλύτερες εντυπώσεις για τη φιλοξενία, την εκτίμηση και τη φιλία από την πλευρά του δημάρχου, των συνεργατών του και όλων των κατοίκων του δήμου Σέλτζουκ-Εφέσου.

Μια φιλία και συνεργασία που κτίστηκε χρόνια τώρα από τον πολιτιστικό σύλλογο του Ηράκλειτου Ν. Εφέσου και τη δημοτική αρχή του πρώην δήμου Δίου.

Το Κέντρο Γραμμάτων και Τεχνών Δίου με την παρουσία του στο 45^ο Φεστιβάλ Σέλτζουκ-Εφέσου έβαλε ένα μικρό λιθαράκι στο στέριωμα και τη συνέχεια αυτής της σημαντικής συνεργασίας και φιλίας των δύο λαών.

Το ίδιο θα συνεχίσει να κάνει και στο μέλλον. Ο πολιτισμός τον οποίο άλλωστε υπηρετεί και κυρίως η μουσική, έχει κοινή γλώσσα με όλους τους λαούς, πόσο μάλιστα με τους γείτονες μας της Μικράς Ασίας.

Τέλος, μετά την άφιξη στην Ελλάδα ο Γρηγόρης Παπαχρήστος, υπεύθυνος τύπου και δημοσίων σχέσεων του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου, έκανε την παρακάτω δήλωση: «Στο Φεστιβάλ της αρχαίας Εφέσου που διοργανώθηκε φέτος για 45^η φορά, δεν θα μπορούσε να λείψει και η αποστολή από το Δήμο Δίου – Ολύμπου, που όπως είναι γνωστό ο δήμος έχει αδελφοποιηθεί το 2007 με το δήμο Σέλτζουκ , όταν ήταν ακόμη ο πρώην δήμος Δίου. Έτσι λοιπόν με δύο αποστολές, του «Ηράκλειτου» με τη χορωδία του και βέβαια του Κέντρου Γραμμάτων και Τεχνών Δίου με την ορχήστρα του, συμμετείχαμε στο μεγάλο αυτό γεγονός για την περιοχή εκεί. Πιστεύω ότι η συμμετοχή μας έδωσε μια ζωντανή παρουσία με στοιχεία του δικού μας πολιτισμού στους πολυάριθμους θεατές, στις χιλιάδες κόσμου που το παρακολούθησαν. Και με τη μουσική, το χορό και τα τραγούδια με την παρουσία μας αυτή συνεχίζεται η αυτή η συνεργασία που ξεκίνησε πριν δέκα χρόνια περίπου και σημαίνει ότι έχει σταθερές βάσεις και εκ των πραγμάτων συμπεραίνουμε ότι η φιλική σχέση που δημιουργήθηκε δεν ήταν συμπτωματική ή μια απλή γραφειοκρατική διαδικασία αδελφοποίησης. Αυτό φάνηκε εκεί στο Φεστιβάλ από το δήμαρχο του Σέλτζουκ και τους τοπικούς φορείς. Υπήρξε γενικά ένας ενθουσιασμός από τις αποστολές. Η φιλοξενία ήταν καταπληκτική και για τα παιδιά μας που επισκέφθηκαν για πρώτη φορά την αρχαία Έφεσο και  είδαν τον αρχαίο πολιτισμό, έμειναν ιδιαίτερα ενθουσιασμένα. Την αρχαία Έφεσο την επισκέπτονται τουρίστες κατά χιλιάδες από όλο τον κόσμο. Για μια ακόμη φορά αναπολήσαμε στοιχεία του ελληνικού πολιτισμού που βέβαια σήμερα τα αξιοποιούν άλλοι και θα έλεγα όμως ότι τα αξιοποιούν με τον καλύτερο τρόπο. Βέβαια οι καιροί αλλάζουν, καινούργιες προκλήσεις δημιουργούνται μεταξύ μας και για λόγους ευημερίας και καλής γειτονίας. Θα πρέπει να υπάρχει μια καλή συνεργασία με τους γείτονες και ιδιαίτερα με τους Τούρκους και όχι ότι κανείς ξεχνά την ιστορία του, αλλά όμως κρατάει στη μνήμη του κάποια πράγματα και δημιουργεί νέες γέφυρες επικοινωνίας για να υπάρξουν συνθήκες καλής φιλίας και συνεργασίας στη θάλασσα που μας ενώνει, στο Αιγαίο. Και αυτό κάνουμε και εμείς αλλά και από τη μεριά τους, οι υπεύθυνοι από το δήμο Σέλτζουκ, έχουν κατανοήσει πάρα πολύ καλά ότι πρέπει να αναγνωρίζουν τον ελληνικό πολιτισμό που τον έχουν εκεί και τον αξιοποιούν, να το σεβαστούν και να σεβαστούν και τους δημιουργούς αυτού του πολιτισμού, τους έλληνες Το κάνουν με τον καλύτερο τρόπο γι΄ αυτό και εμείς το εκτιμούμαι αυτό και γι΄ αυτό προκύπτει η συνεργασία σήμερα, όπως και για το μέλλον».

42ο Φεστιβάλ Ολύμπου: «Τραχίνιαι» του Σοφοκλέους

Το 42^ο Φεστιβάλ Ολύμπου, συνεχίζοντας ακάματο το πολιτισμικό του ταξίδι και δείχνοντας όλο του τον σεβασμό στον αρχαίο τραγικό λόγο, φιλοξενεί το Εθνικό Θέατρο που περιοδεύει για την παράσταση του θεατρικού έργου του Σοφοκλή «Τραχίνιαι», γραμμένο τον 5^ο π. Χ. αιώνα και γνωστό για την αρνητική εμφάνιση του Ηρακλή.

Ο Σοφοκλής πλέκει δανείζεται όλα τα θέματά του από τον Ομηρικό και επικό κύκλο. Στις «Τραχίνιες» πλέκει τον μύθο του Ηρακλή για να διδάξει ακόμα μια φορά τα ανθρώπινα πάθη, τις ανθρώπινες αδυναμίες, την ανθρώπινη μοίρα.

Η Τραχίς είναι ο τόπος πλοκής της εν λόγω τραγωδίας. Είναι μια αρχαία πόλη των Μαλιέων, κατοίκων της περιοχής της αρχαία Μαλίδας, ιστορικής περιοχής της Θεσσαλίας που ίδρυσαν οι Σπαρτιάτες το 426 π.Χ. κατά τη διάρκεια του Πελοποννησιακού πολέμου, δυτικά της Οίτης, κτισμένη σε μια θέση κοντά στα υψηλά και απόκρημνα βράχια που τα αποκαλούσαν «Τραχίνιαι Πέτραι».

Η τραγωδία αναφέρεται στην τελευταία περιπέτεια της ζωής του Ηρακλή που πολεμά και βρίσκεται μακριά από την οικογένειά του, η οποία φιλοξενείται στην πόλη αυτή. Η γυναίκα του Δηιάνειρα ανησυχεί για την τύχη του. Με βαριά την ψυχή ξανοίγει το εσωτερικό της δράμα. Θλιβερά είναι τα προαισθήματά της. Υπομονή συνιστά ο χορός των Τραχίνιων γυναικών, γιατί πάντα χαρά και λύπη πάνε μαζί στ’ ανθρώπινα και αιφνίδια εναλλάσσονται. 

Και να που έρχεται ο ευ-άγγελος, ο καλός άγγελος, φέρνει το μήνυμα πως ζει ο καλός της και τα στήθια της γεμίζουν από χαρά. Παιάνα ευχαριστήριο ας ψάλει ο Χορός.

Ο Ηρακλής έρχεται νικητής, αλλά φέρει μαζί του μια κόρη του βασιλιά Ευρίπου, την Ιόλη. Μασημένα τα λόγια του για την όμορφη και σκυθρωπή αρχοντοπούλα. Και γρήγορα θα ‘ρθει και η δραματική αποκάλυψη: βαθιά μαζί της ερωτευμένος τη θέλει δεύτερη γυναίκα στο παλάτι του.

Η Δηιάνειρα γνωρίζει την αλήθεια, αλλά γνωρίζει και τη δύναμη του έρωτα που «άρχει και Θεών» όπως θέλει. Και ο ανώτερος σε δύναμη Ηρακλής αποδείχτηκε κατώτερος από τον έρωτα. Ποια, όμως, γυναίκα δέχεται να μοιράζεται με άλλη τη συζυγική κλίνη; Η Δηιάνειρα νιώθει ότι ο εγωισμός και η αξιοπρέπειά της πληγώνονται. Βλέπει μάλιστα τη σύνευνο να είναι ανθηρότερη και τον άντρα της  να προτιμά τους ανθούς της νιότης. Προσφεύγει, όμως, και η ίδια στα φίλτρα της αγάπης. Αναθυμάται τον χιτώνα του Νέσσου, του κενταύρου που κάποτε προσπάθησε να απαγάγει τη Δηιάνειρα και φονεύθηκε από τον Ηρακλή, αλλά πρόλαβε και της χάρισε ένα ερωτικό φίλτρο ανακατεμένο με το αίμα του ή το σπέρμα του, λέγοντας πως αν κάποτε ο Ηρακλής έπαυε να την αγαπά, έπρεπε να του δώσει ένδυμα εμποτισμένο με αυτό το υγρό. Τελικά, ο χιτώνας του Νέσσου έγινε το φονικό όργανο που σκότωσε τον μέγιστο των Ελλήνων Ηρώων, τον Ηρακλή, με φρικτούς πόνους.

Ο Ηρακλής περιπλέκεται σε θανατική δίνη και η Δηιάνειρα, βλέποντας να χάνει για πάντα τον άντρα της και τον γιο της Ύλλο να την κατηγορεί ως δολοφόνο του πατέρα του, αυτοκτονεί. Στην τελευταία εικόνα ο Ηρακλής παρακαλεί τον γιο του να τον σκοτώσει και να παντρευτεί την κόρη του Ευρίπου. Ο Ύλλος υποχρεώνεται με όρκο να υπακούσει την πατρική θέληση. Ζει το δικό του δράμα, καθώς η ψυχή του είναι δηλητηριασμένη από τα δεινά που προκάλεσε η απερισκεψία του πατέρα του, η αιτία της οικογενειακής του δυστυχίας. Καλείται ακόμα να πάρει για γυναίκα του, παρά την επιθυμία του, την ερωμένη του πατέρα του και, το χειρότερο, να δώσει ο ίδιος με δικό του «φονικό χέρι» τέλος στη ζωή του ανθρώπου που τον έφερε στη ζωή. Αλλά «το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον».

Η τραγωδία του Σοφοκλή δεν ασχολείται ούτε με οικογενειακά προβλήματα ούτε με ψυχολογικά των ηρώων. Θέμα του Σοφοκλή είναι η ανθρώπινη μοίρα και δη η πλάνη των θνητών πώς μπορούν να ελέγχουν τη ζωή τους ενώ κάθε στιγμή που κυλά είναι ένα βήμα πιο κοντά στον αναπότρεπτο αφανισμό. Στο τρομερό δίχτυ των θεών βρίσκονται τελικά να σπαρταρούν όλοι οι ήρωες του έργου, ανεξάρτητα αν φταίνε ή όχι. Ο Σοφοκλής με την τραγωδία αυτή φέρνει μια νέα μορφή για το αρχαίο δράμα, την τραγική και αυτοθυσιαζόμενη Ελληνίδα Δηιάνειρα, ως αντίβαρο στη Βαρβαρική εκδικητική Μήδεια.

Ο θεατής παρακολουθεί ένα ανθρώπινο δράμα και πλήθος συλλογισμών παρελαύνουν από το μυαλό του.  Και πρώτη παρελαύνουσα σκέψη το λαϊκό γνωμικό πως οι αμαρτίες γονέων παιδεύουν τα τέκνα τους. Επίσης, «μηδένα προ του τέλους μακάριζε», όπως είπε 150 χρόνια πριν τον Σοφοκλή ο Αθηναίος πολιτικός Σόλων,  μπορεί να σκέφτεται ο θεατής. Γιατί την καλή τύχη του ανθρώπου τη βλέπει κανείς μονάχα κατά το τέλος του.

Το Εθνικό Θέατρο παρουσιάζει την Κυριακή 18 Αυγούστου την τραγωδία αυτή στο αρχαίο θέατρο του Δίου. Πρόκειται για θεατρική δραματική διήγηση με άφθονα εντυπωσιακά στοιχεία, όπου διαγράφεται γλαφυρή, αληθινή και ανθρώπινη η γυναίκεια μορφή της ηρωίδας με όλη τη γκάμα της ευγένειας και της οδύνης.

Ας είμαστε όλοι εκεί για να «διδαχθούμε» από τη σοφόκλεια σκέψη και να συλλογιστούμε στα ανθρώπινα.

Επιμέλεια: Ευαγγελία Ράπτου-Στεργιούλα, Καθηγήτρια Ελληνικής Φιλολογίας, Υπ. Διδάκτωρ Tμ. Τ.Ε.Π.Α.Ε.Σ., Τομέα Γλώσσας Θεάτρου και Πολιτισμού Παν. Αιγαίου.

Μια ξεχωριστή βραδιά με τον Αλκίνοο Ιωαννίδη στο Κάστρο του Πλαταμώνα

Μια διαφορετική βραδιά έζησαν οι φίλοι του Φεστιβάλ Ολύμπου την Παρασκευή 16 Αυγούστου. Εκεί, στο Κάστρο του Πλαταμώνα, με φόντο τον Όλυμπο από τη μια και τον επιβλητικό κεντρικό πύργο του από την άλλη, το κοινό απόλαυσε τον δημοφιλή τραγουδιστή σε μια ατμόσφαιρα ξεχωριστή. 

Η αυγουστιάτικη νύχτα έλουζε με μια σπάνια ρομαντική διάθεση το κοινό, που σιγοτραγουδούσε παλιά και καινούργια τραγούδια. 

Ο χώρος και το όλο κλίμα δεν θύμιζε τόσο τις κλασικές συναυλίες, όσο μια μεγάλη παρέα που επιμεριζόταν σε μικρότερες και επικρατούσε ένας ξεχωριστός καλοκαιρινός ερωτισμός. Μικρές μικρές παρέες, καθισμένοι όλοι στις πλαγιές του λόφου απολάμβαναν την παλιά και τη νέα δουλειά του γνωστού καλλιτέχνη.

Μου έκανε εντύπωση, όπως άκουγα από σιγοψιθυρίσματα,  ότι ήταν αρκετοί εκείνοι που, ενώ γνώριζαν τα τραγούδια του, δεν γνώριζαν την καταγωγή του. Για τον λόγο αυτό θα γίνει μια μικρή μνεία στην καταγωγή του. Γεννήθηκε στη Λευκωσία και μεγάλωσε σε μια οικογένεια της οποίας η καλλιτεχνική φλέβα κληροδοτήθηκε και στον ίδιο. Ο πατέρας του ζωγράφος, ο αδερφός του ποιητής και ο ίδιος άρχισε με σπουδές στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και συνέχισε ως τραγουδιστής και τραγουδοποιός.

Τον συνόδευε ένας εξίσου πολυτάλαντος συνάδελφός του, ένας φοβερός βιολοντσελίστας -και πολυοργανίστας- γεννημένος στην Αθήνα, ο Γιώργος Καλούδης. Οι δυο τους κράτησαν συντροφιά το κοινό περισσότερο από δύο ώρες.

Σε ένα παρεΐστικο κλίμα, σε μια ατμόσφαιρα που απαιτούσε το σιγοτραγούδισμα, όχι την εκρηκτική συμμετοχή, ακούστηκαν μεγάλες επιτυχίες του καλλιτέχνη. Ακούσαμε τους υπέροχους στίχους «Στην αγορά του Αλ Χαλίλι» από τον πρώτο του δίσκο, το τραγούδι «Δεν μπορώ» από έναν δίσκο που γίνεται και αυτός χρυσός. Από τραγούδια σε δικούς του στίχους ξεχώρισε το «Όσα η αγάπη ονειρεύεται». Επίσης, τα τραγούδια «Με τόσα Ψέματα», «Θα 'μαι κοντά σου (όταν με θες)», «Ζήνωνος», «Βυθός», «Καθρέφτης», «Κόκκιν' αχείλι»,  «Το όνειρο», και τόσα τόσα άλλα.

Δυο τραγούδια της πατρίδας του που προκάλεσαν μεγάλη εντύπωση και καταχειροκροτήθηκαν. Το ένα είναι ο «Το τραούδιν τ' Άη Γιωρκού και του δράκου», ένα παλιό παραδοσιακό κυπριακό τραγούδι-παραμύθι που το ‘λεγαν οι γιαγιάδες στα εγγόνια.  

Το φιλικό κλίμα ενίσχυσε και ο ίδιος με τις συχνές παρεμβολές του, άλλοτε για να εξηγήσει τη δημιουργία ενός τραγουδιού και άλλοτε να αστειευτεί με τον κόσμο που τον περιστοίχιζε. Αυτός ο διάλογος είχε, τελικά, μεγάλο αντίκτυπο στη διάθεση του κοινού, καθιστώντας το όλο μια μεγάλη  συντροφιά.

Μια ακόμη φορά, λοιπόν, οι επιλογές του 42^ου Φεστιβάλ Ολύμπου προσέφεραν την ευκαιρία στο φιλόμουσο κοινό του να ακούσουν υπέροχες ερμηνείες από εκλεκτούς μουσικούς.

Ευαγγελία Ράπτου - Στεργιούλα

Φεστιβάλ Ολύμπου 2013: Για τις συναυλίες στο Κάστρο του Πλαταμώνα

Το Φεστιβάλ Ολύμπου και τα υπεραστικό ΚΤΕΛ Πιερίας ενημερώνουν το κοινό πως και για τις δύο συναυλίες που θα γίνουν σήμερα και αύριο  Σάββατο στο Κάστρο του Πλαταμώνα, θα υπάρχει συγκοινωνία στις 19:30 με αναχώρηση από το σταθμό του υπεραστικό ΚΤΕΛ και επιστροφή μετά το πέρας της κάθε συναυλίας.

Ο εθελοντισμός και στο φετινό Φεστιβάλ Ολύμπου παίρνει άριστα

Γρηγόρης Παπαχρήστος - πρόεδρος ΟΡΦΕΟ: «Το Φεστιβάλ Ολύμπου λοιπόν,  δεν το αποτελούν τα εννέα μέλη της διοίκησης αλλά οι εκατοντάδες εθελοντές του και οι χιλιάδες φίλοι του»

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος, στο Φεστιβάλ Ολύμπου μεγάλος αριθμός νέων  προσφέρει  τις υπηρεσίες του εθελοντικά, στηρίζοντας έτσι τρόπο το κορυφαίο πολιτιστικό γεγονός της Πιερίας.

Συμπολίτες μας κάθε ηλικίας, μαθητές, φοιτητές, επαγγελματίες, επιστήμονες, άνεργοι, με γνώμονα  την αγάπη για τον τόπο τους βοηθούν προσφέροντας αποτελεσματικά τις υπηρεσίες που τους ανατίθενται.

Η ευγένεια και το χαμόγελό που είναι το κύρια χαρακτηριστικά τους, είναι έμφυτα και αυθόρμητες συμπεριφορές και δεν είναι αποτέλεσμα κάποιου επιμορφωτικού σεμιναρίου. 

Το χαρακτηριστικό αυτό είναι το κοινό τους γνώρισμα, όπως και οι άσπρες μπλούζες που φορούν κατά τη διάρκεια των εκδηλώσεων του Φεστιβάλ Ολύμπου.  

Την εθελοντική προσφορά στο Φεστιβάλ Ολύμπου, πλαισιώνουν και δεκάδες μέλη της Διασωστικής Ομάδας Πιερίας (www.facebook.com/groups/diasostikipierias/) και του Τμήματος Εθελοντών Σαμαρειτών Διασωστών και Ναυαγοσωστών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού Κατερίνης (www.samarites.gr/). Σε κάθε εκδήλωση η παρουσία των δύο αυτών εθελοντικών αντιπροσωπειών δημιουργεί στο κοινό ένα αίσθημα ασφάλειας και δεν ήταν λίγες οι φορές που η άμεση επέμβασή τους το απέδειξε.    

Οι αθρόες αυτές εθελοντικές συμμετοχές που ικανοποιούν στο μέγιστο τις ανάγκες ενός τέτοιου μεγάλου πολιτιστικού θεσμού, όπως είναι το Φεστιβάλ Ολύμπου, δείχνουν και το μεγάλο βαθμό ευαισθησίας των κατοίκων της Πιερίας που αγκαλιάζει κάθε υγιή προσπάθεια. 

Τέλος, για την εθελοντική προσφορά, ο πρόεδρος του Οργανισμού Φεστιβάλ Ολύμπου κ. Γρηγόρης Παπαχρήστος, δήλωσε:

«Όσοι προσπάθησαν να αμφισβητήσουν το Φεστιβάλ Ολύμπου, αντιπαραθέτοντας διάφορες σύγχρονες και καινοτόμες κατά την άποψή τους απόψεις και καλλιτεχνικές δράσεις απέτυχαν.
 

Το Φεστιβάλ Ολύμπου αποτελεί διαχρονικά και αυταπόδεικτα, τον σημαντικότερο λαϊκό πολιτιστικό θεσμό της Πιερίας. Αγκαλιάστηκε από όλους τους Πιεριείς για αυτό και αντέχει στο χρόνο σαράντα δύο ολόκληρα χρόνια, με ευοίωνη πάντα προοπτική στο μέλλον παρά τους δύσκολους καιρούς.  Σήμερα δεκάδες συμπολίτες μας και κυρίως νέοι και νέες, προσφέρουν εθελοντικά πολύτιμες υπηρεσίες στο Φεστιβάλ Ολύμπου. Τα μέλη του Ερυθρού Σταυρού και της Διασωστικής Ομάδας, σε κάθε παράσταση του Φεστιβάλ με την παρουσία τους μεταδίδουν αισθήματα σιγουριάς και ασφάλειας στους πολυάριθμους φίλους και θεατές. Δεν ήταν βέβαια λίγες οι φορές που πρόσφεραν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους σε διάφορα ατυχήματα και έκτακτα περιστατικά υγείας. Δικαιούνται αναμφισβήτητα κάθε έπαινο και πολλές ευχαριστίες για την σημαντική και αφιλοκερδή προσφορά τους. Πολλούς επαίνους και ευχαριστίες δικαιούνται επίσης οι εθελόντριες και οι εθελοντές του Φεστιβάλ Ολύμπου. Οι νέοι και οι νέες της Πιερίας που με το πρώτο κάλεσμα ανταποκρίνονται μαζικά, με διάθεση να προσφέρουν αφιλοκερδώς όπου τους ανατεθούν ρόλοι και ευθύνες από τους διοργανωτές.
 

Το Φεστιβάλ Ολύμπου λοιπόν,  δεν το αποτελούν τα εννέα μέλη της διοίκησης αλλά οι εκατοντάδες εθελοντές του και οι χιλιάδες φίλοι του. Αυτοί είναι η δύναμή του, αυτοί το  κρατούν στην κορυφή, μεταξύ των σπουδαιότερων πολιτιστικών θεσμών της χώρας μας. Σε όλους αυτούς ένα μεγάλο ευχαριστώ από τον πρόεδρο και τη διοίκηση του Οργανισμού Φεστιβάλ Ολύμπου.»